gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

Ah be Bızdığım..

17 Temmuz 2013, 01.04
A- A+

1999 yılı Kasımıydı Bızdığın gelişi.Annesi terrier,babası sokak köpeği olan minicik,sevimli,2 haftalık bir yavru.Söylendiğine göre anne 8 yavru doğurup,8.kattan aşağı atlamış.Belli ki bu kadar sorumluluğu üstlenemem diye düşünmüş olmalı.Tüm yavrular paylaşılmış,geriye sadece o kalmış.

Küçük,karton bir kutu ile gelmişti.Gelir gelmez fırtına gibi kutusundan çıkmış,mekanı teftiş etmiş,sonra da mekana etmişti.Ben alelacele paspasa sarılırken o da baş köşeye oturmuş, izlemeye geçmişti.

Hiç köpek bakmamıştım daha önce.Ben onun bakımını öğrenip,eğitmeye çalışırken...O kuralları belirleyip,beni eğitti.İnatçıydı,istediğinin tersini yaptırmak mümkün değildi.Aksi halde kemirilmiş terlikler,delinmiş hırkalar ve temizlemek zorunda olduğum halılarla karşı karşıya kalıyordum,oluruna bıraktım.

Sevgi dolu bir varlıktı.Otobanda yaralı halde bulup,adını paspas koyup aldığımız kedi yavrusu henüz 6 aylık iken kaçıp,Beyoğlu'nun karanlık sokaklarına dalıp,5 yavru ile geri döndüğünde doğumda ebelik yapmıştı.Doğan yavruları annelerinin minicik diliyle ağır ağır temizlemesinden hazzetmemiş olacak ki kocaman diliyle doğan her yavruyu 2 saniyede temizleyip,olay mahallinden uzak bir köşeye taşımıştı.Anne bir zaman sonra,yavruları sütten kesmek için onlara uzak ve sert davrandığında ise Paspası pataklamış ve yavruları emzirmişti.

Gezmeyi,özellikle arabayla gezmeyi çok severdi.Arkadaşlarla sahile inmeye karar vermişiz, kaldırımda ne yöne gideceğimizi tartışıyoruz.Bir hanım elini kaldırmış ve taksi durdurmuş.Arka kapıyı açmış ve..Bızdık fırlamış,arka koltuğa kurulmuş,arabanın hareket etmesini bekliyor.Kadıncağız öylece kalakalmış,bizler ve şöför gülmekten birşey yapacak halde değiliz.İlk toparlanan Şöför oldu ve hanımefendi önce elini kaldırdı in aşağı deyip,Bızdığı indirdi.Hevesi kursağında kalmıştı garibimin.Arka koltuğa geçecek,başını camdan çıkaracak ve rüzgarda saçlarının ahenkle dansını izleyecekti...

Çok cesurdu.Arkama geçip kangallara deli gibi havlaması yüzünden gitmedim ya..

Sayfalarca yazabilirim ama gene eksik anlatırım onun hayatıma kattıklarını...Karşılıksız sevgisini,dostluğunu.En önemlisi ne kadar yazarsam ve ne yazarsam yazayım Bızdığım gitti,bir daha gelmeyecek ve ben onu çok özleyeceğim...

YORUMLAR

17 Temmuz 2013, 01.57
Bunları yazarken neler hissettiğini çok iyi anlıyorum...Zira bende aynı duyguları  ilk köpeğimi emanet edip 1 hafta niyetiyle çıkıp 3 hafta sonra döndüğümde, köpeğimi almak üzere gittiğimde  bana kaçtığını söylediklerinde, haftalarca arayıp bulamadığımda ve sonunda üzülmeyeyim diye söyleyemediklerini ama ben gittikten sonra ne yaptılarsa yemek yemediğini , su bile  içmediğini, küstüğünü ve bir sabah ölmüş olarak bulduklarını söylediklerinde yaşamıştım..
               Çok üzüldüm.....
17 Temmuz 2013, 02.25
kaybınız için üzgünüm gerçekden. ve gerçekden cogu muz o bızdık  kadar bile sevgi ve hoş görü gösteremiyorusuz neden se  birbirimize :((((siz yine yeni bızdıklara kavuşursunuzda bizler  acaba tekrar yaşaya bilirmiyiz o eski günleri :(((
17 Temmuz 2013, 02.58

Hayvan sevgisi çok başka bir şey O kadar masum, O kadar içtenler ki onlarda herşey gerçek.. İnsanın en yakın dostu, en çok sevdiği olabiliyorlar bir anda.. Birçok insandan daha değerli hal alıyorlar.. Şans eseri halini hatrını sorduğumda, verdiğin bu haber çok üzdü beni.. 

Üzüntünü paylaşıyorum biladerim.....

17 Temmuz 2013, 09.06
Black'ın Dediğine Katılıyorum Hayvan Sevgisi Muhteşem Bir şey.Benim 20'çifte Yakın Muhabbet Kuşlarım Var Yavruları Oluyor Onlar İle Mutlu Oluyorum. Varım Yoğum Kuşlarım Var. Zaten Derler ya Hayvan Sevgisi Olmayanın İnsan Sevgi side Olmaz Diye Hayvanları Sevelim. 

Bir Paylaşım Sitesinde Bir Kedinin Azından Yazılmış Yazı. : Ben Sokak ta Yaşıyor um. Kış Sizler İçin Romantik Geçiyor Olabilir Ama Benim İçin Ölüm Kalım Mücadelesi. Lütfen Bu Soğuk Havalarda Beni Ve Arkadaşlarımı Unutma yın !

 

Bizim İçin Bir Kap Yemek, Bir Tas Su Koyar mısınız Kapı nıza ?

Çünkü, Terk edilmek Tüm Canlılara Aynı Acıyı Verir  ! ! .






Fareler İçinde Bir Parça Peynir..:) (Bu Bölüm Espiri) 
17 Temmuz 2013, 10.46
Şefkat kahramanı kadınlara ihtiyacımız var. Tebrikler.
17 Temmuz 2013, 10.50
    Babam vefat ettikten üç gün sonra av köpeği de "vefa" etmiş, uzaklaşmış evden ve bir daha da görmemiş dedemler.  Kaybınız üzücü, sabırlar dilerim.
17 Temmuz 2013, 15.11
Okurken  gülümsedim  kendi  yasadıklarım  gecti   gözümün önünden.
Sonrasında   bir  hüzün   çöktü   içime   kaybettiğim   canlarım   geldi     aklıma .
Melek   olanlar    bekliyor   cennete  dedim   kayıp  olupta   bulamadıklrım  insaalah iyi  yerdedir   dedim Her  gün   bazı görevlerim  var    sokaktaki  canlar     suları   beslenmeleri    onlarla  gecirdigim  zaman   ve  mutluluk   dünyadaki   hiç  birseye   degişemiyecegim   anlardır .Kanarya  yazınız  ve  anılarınız  çok   güzelmiş  paylastıgını  için çok  tesekkürler     .Bızdıgınız    için  üzüldüm  :(Melek   olmus  oda    sizi   özler  emin olun  
17 Temmuz 2013, 16.17
Sevgili Can Dostum;
Herşeyden önce sana sabır diliyor ve acını paylaşıyorum.
Ofiste kapı ziliyle beraber bizleri karşılayan,simit poşetini bu ne diye meraklı meraklı teftiş eden 
ve birine kızdınmı sanalda terliklerini getiren türlü türlü meziyetleri olan Arkadaşım Melek BIZDIK. 
17 Temmuz 2013, 18.43
Huysuzum........ çatal karam, güzel insan.. ne denir ki böyle durumlarda seni avutacak söz de olmaz, yerini dolduracak başka birşey de, acını anlıyor ve paylaşıyorum.. Çok zor.. 
17 Temmuz 2013, 21.26
oyle bir dost ki kopekler kediler kisaca hayvanlar...cikarsiz karsiliksiz seven tek varliklar emeginize saglik...cok uzuldum bizdiga acisi zor biliyorum...
17 Temmuz 2013, 22.13
Burada anlatılanın bir benzeri de bizim başımızdan geçmek üzere malesef, köpeğimiz 99 doğumlu 14 üne az kaldı. Fakat lenfosarkoma teşhisi konuldu ve şu an muhtemelen son günlerini yaşıyor.Seni özleyeceğiz Saldıray
17 Temmuz 2013, 22.25

Çok yoğun geçen iki haftadan sonra , bızdığım demiyeceğim ,benimkisi büyük (golden)yaramazımın  bugün geçirdiği bir operasyondan sonra minnet dolu bakışlarını ve o güzel duguyu bir kez daha yaşattınız bana.Alışmak ,Onlarla yaşamaya alışınca bir daha onlarsız yapamıyorsunuz.Şu an birisi terier,diğeri golden iki köpeimiz var,çocukların alıpta sonrasında bana bıraktıkları bu sevimli hayvanlar evimizin birer ferdi gibi .Onların sağlığını belkide kendimden öncelikli görüyorum .Yıllar önce yaşamaz dedikleri Cinam üç yıl yaşadı ,bir gün evden kaçıp üç gün gelmediğinde  çok üzülmüştük.Bir sabah erkenden kapıyı açtığımda bir sokak köpeği ve cinam .Sokak köpeği evine teslim etti ,gözden kayboldu.Kanser denilen kızımızın ,yaşlı olması nedeni ile hamile olabileceğini hiç düşünmedim.Bir süre sonra  doğurduğunu ve ölen yavrusunu dolap içine sakladığını  gördüğümde şaşkınlığımı ve ona yardım edememenin acısını yaşadım.Yavrusu ölmüş ve sakladığı yerde onu bekliyordu.Köpeklerin ağladıklarına ilk kez o zaman tanık oldum.Cina yavrusunun ölümüne dayanamadı günlerce dolap önünde ağladı ve kendisini ölüme terk etti.Yemedi,içmedi ve zavallı Cinam artık yok.Alışınca olmuyor bir daha almıyacağım dedim ama yapamadım .Hayvanlarla yaşamayı başarabilmek bir ayrıcalık diyorum.Emek,fedakarlık,özveri istiyor.Herkese bol hayvan sevgisi diliyorum.

 

17 Temmuz 2013, 22.45
olay aslında sahiplenene verilen değerle alakalı canlı cansız sana ait olanı yitirmek bazen acı verir bazen bu acı uzun sürer hatta içerde bir yerde kalıcı sızı bırakır, sık hatırlatır. Yitirilen bir değerden çıkarılacak en güzel sonuç elde kalan değerlere daha sıkı sarılmaktır. Emeğinize sağlık
18 Temmuz 2013, 03.31
Son zamanlar da okuduğum en güzel yazılardan biriydi...Duygularınızı çok güzel ifade etmişsiniz benim kzım henüz küçük ama gidişini düşünemem bile sizi anlıyorum...
18 Temmuz 2013, 03.51
çok enteresan bir blog olmuş şaşırtıcı
19 Temmuz 2013, 18.26
Vay be,  benim garip öldüğünde hep dalga geçtiniz o bir balık diye : ( Onun canı yokmuydu.. onun yüzmeye hakkı yokmuydu..onun suyun içinde slomun yapmaya hakkı yokmuydu..Tamam belki havlıyamıyordu belki belki miyavlıyamıyordu yada bir kuş gibi ötemiyordu işte sesi çıkmıyordu ama o bir garip ti :(( Hepinizden  davacıyım..
Şevkat kahramanı insanlara ihtiyacımız var../ 7 / 8  göz kırpma smeyli bulamadımda çift göz kırptım : ))

  Hazır  lafı açılmışkende dünya FENERBAHÇELİLER günümüz kutlu oldun...Nice  mutlu  huzurlu başarılı neşeli   tamam tamam abartmadan burda kesiyorum son olarak bol kupalı diyiyorum.. 

25 Eylül 2013, 02.23
Sende kalp varmıydı hayret ..
18 Kasım 2013, 06.55
Yüreginize sağlık. duygulandım gercekten  okurken... 

"Çoğumuz o bızdık  kadar sevgi ve hoşgörü gösteremiyoruz nedense  birbirimize."
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın