Güven,güvenmek hemde sonsuz güvenmek.Ne güzel duygudur sevdigin insanlara,yada sevmek istedigin zaman.Peki nasıl güvenir insan yada neden güvenmek ister.Dürüst olmak mıdır cevap.Yapılan her türlü yanlışı, dürüstçe söyleyebilmekmidir dostuna sonuçlarına katlanıp.Gizem bırakmamakmıdır özünde yatan,yada soru işaretleri. O zaman mı güvenir insan karşıdakine dogrusu ,yanlışı, her şeyi  ile bildigi zaman mı...   Kaç kere güvenmek için çabalayıp tekrar yıkılacagız.Kaç kez dosta şans verecegiz, güvenebilmek ve dost kalabilmek için. Ya dost bu güvensizliği  hak etmiyorsa  .Ve sen bunu anlıyamıyorsan...  yada dost sandıgın hiç dostun olmamış sen öyle zannetmiş isen ...  ve her şey yalansa..   Aslında bu sorular ve cevabı hep kendimin bulabileme çabası öyle yordu ki beni.Ne olur artık sorular olmasın ve güven kendi gelip otursun yüregime.Ve biraz da  ben göreyim artık  dostlarımın,  dostunun güvenine layık olma  çabasını. Gerçek sevgi ve dostluk varsa,bu kadar mı zor,bu kadar mı imkansız?...zor degil biliyorum  aslında ama.Çok şey mi istiyorum?