gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

Zor...

29 Ağustos 2020, 15.34
A- A+
Ne zormuş gerçekten de iki kelimeyi bir araya getirmek...Seninleyken kendiliğinden uzayan cümleler iteklemeyle gitmez oldu ya akıl almıyor...'A' bildiğimiz a,nokta aynı nokta,virgül'ü herkes biliyor zaten.Peki değişen ne?
Güneş yine aynı saatte aynı dağın ardından tüm ihtişamıyla, kızılın en güzel tonuyla batarken,karanlığa bıraktığı sadece dünyanın ışıltısı değil malesef..Günün bedene yansıması yorgunluk, gece olunca zihnin dayattıklarıyla hepten çekilmez oluyor... Yine mi yalnız, yine mi sessiz yine yine yine...

Tadının neye benzediğini,neye yaradığını ya da onunla kendini avutanların ne hissettiğini dahi bilmediğim halde hak vermiyor değilim bazen alkol alıp başka şeyler düşünmek isteyenlere.Özentinin benim açımdan en kötüsü olduğunu bile bile.. Unutmak istediğimden değil asla..Senden farklı birşey düşünmenin mümkün olabileceği fikri bile zıt gelirken...


Dönüp dolaşıp seninle noktalanan bütün hayallerin,yine sessizlikle noktalanan akşamında aklıma takılan yine sen...Nerdesin, nasıl ne halde, yemek yedin mi, yorgun musun uyku tutuyor mu ve en zor olanı sen de düşünüyor musun?Unuttun mu yoksa derken bile icimdeki sıkıntı başımı çatlatmaya yetiyor..Ne ki unutulmayacak ne yaşadın ne yaşattın diyor,boğuluyorum... Gizli saklı bakıp kaçışlarım mı, işten fırsat buldukça yazışlarım,geç gittiğim iftarlar,sahur sabahları kısa kısa hayaller, başlamadan biten,zaman yetişmeyen, yarım kalan...

Zor gerçekten...Haketmediğim sevdayı sahiplenmek zor.Söz geçiremediğim kalbime sözün geçsin diye sabahı akşama,geceyi sevdaya katmak zor...Nefes almak değil de,her defasinda kalbimi sıkıştıran şeyin ciğerlerime dolan hava olduğuna kendimi inandırmak zor... 
Sen varken sessizliğe katlanmak zor...
Ve...
En aslında en zor olan da bu belkide...
Bukadar severken sessizlikle imtihan olmak çok zor...

YORUMLAR

09 Eylül 2020, 09.14

ZOR...
Bu üç harfle başlayan, içinde bu üç harfin geçtiği kaç hissin, kaç durumun, kaç yaşanmışlığın lisanıdır halim bilirim ama anlatamam. 
Zor çünkü... Zor !

Ömürlerinin sonuna yaklaşırken ellerinde hatıraları bile kalmayan kalmayacak olan insanlar varken şu hayatta ve belkide bizim de adımız adayken öyle olmaya;
Zor insanın sessizliğe katlanması...
Zor imtihanı sessizliğin.
ve ZOR O'nun bütün cevapsızlıkları...

...
Çok okudum ama ancak şimdi söyleyebildim.
Zor'larınızın kolay olması dileğiyle. Kaleminize sağlık.

09 Eylül 2020, 11.47
Bazen bir kelime hayatın o anını anlatmaya yetip de artıyor bile.Ama hayat ne o an'dan ne de o kelimeden ibaret olmadığını her gün tekrar tekrar vuruyor yüzümüze.Biz kendimizi ifade ettiğimizi düşüne duralım hayat bizim için ne imkansız denen düşünceleri uygulamaya koymuş oluyor bile.Bize sadece yeni bir kelimeyle içinde olduğumuz an'ı geçiştirmeye çalışmak kalıyor. Hayat devam ediyor çünkü ve hayatın kendisi başlı başına 'Zor'...
Teşekkür ederim yine de yorum yapmak için kendini ikna ettiğine...:)
09 Eylül 2020, 19.51

Bir gece yarısı hüzün var,  hüzün
Bir gece yarısı sen yoksun....
Sessiz gecelere yazdım ben adını
Yıldızlar dinledi yalnızca sevdamı


Bir türkü haykırdım dağlardan dağlara
Unutmak mümkünmü geceden sabaha?
İki nefes sigara ve demli bir çayda (ya da bir bardak rakıda)
Unutmak istersin ama ne fayda


Depremer yaşarken sessizce beynimde
Seni yaşarım ben sen varsın kalbımde
Bir hayal tufanı kopar şu gönlümde
Yıldızlar şahittir her an şu sevgime....

DİYEN ŞAİR sessizlikle hüzünle      ve gecenin gizemine sığınarak;  sevgiliye hasretle yaşamanın ne denli zor olduğunu anlatmıyormu bize en özelinden ve en içten haliyle...

Kalemine sağlık p_ersya  ( Aşk ve sevda temalı yazıların kahramanısmile Resmi)


https://www.youtube.com/watch?v=ozFkmAGRGL8

10 Eylül 2020, 12.33
Sırtı yere gelmiyor yalnızlığın,gücü yetmiyor zamanın,...
Ayrılık hep ağır basıyor terazinin ucunda...
Sabaha nasıl çıkıyor gece,saatten haberi yok sevdanın..
Ölüm sessizliği var yokluğunun baş ucunda...

Kalem oluyor hislerim,duygular mürekkep,ufuk kağıt..
Yazmakla bitmiyor suskunluğun,nefesim yetmiyor...
Bazen gülüyorum kendime,bazen her harf bir ağıt..
Sen de sus,at içine,ne de olsa düşünmeyle zihin eskimiyor...

10 Eylül 2020, 16.46
Susmadan yürekten kopan feryadim...Duyururmu bilmem sana birgün sesimii...
10 Eylül 2020, 19.16
Bir bakışa sığar ya bazen koca koca cümleler.Sen saklamaya çalıştıkça artar hani sesinin yankısı..
Toprağa gömsen can bulacak dediğin hayaller avuçlarında susuz..Can çekişiyor cebinde sakladıkların,nefes alamıyor desen yalan, kumaşın en güzeliyle bezenmiş tenin..Tufan koparmıyor iki damla gözyaşı, alıp götürmüyor Nuh'un gemisini ama bogmaya yetiyor dağ yükü umutları.Duyuluyor suskunluğun inan,sitemlerin yakıyor canımı ve yetiyor boğazımda düğüm olmaya...
11 Eylül 2020, 11.40
Akşam oldu hüzünlendim ben yineee ,Hasret  kaldim Gözlerinin  renginee :)
16 Eylül 2020, 14.27
Esir olmuş hislerim,bir damlacık bakışa hasret..
Avuçlarımda umut kırıntıları, tabağım bomboş..
Nasıl bir aşka yelken açmışım kendime hayret..
Sandal avare, denizim susuz gemilerim bomboş...

Nefesim bile dargın ki bana boğuyor göğsümü..
Kollarım cansız,ayaklarımda derman kalmamış..
Bir adımda sana versem ya kalan ömrümü..
Geçmişin acısından bahset,başka davan kalmamış...

Benim suçlusu, ben sevdim ya sadece peki kabul..
Sen de sök at kalbini madem,sus gönlünce..
Bende sadece sensizlik korkusu sanki peki kabul..
Bu gün başlangıç olsun, unut hadi sende ömrünce...

Canım yanıyor,bağlı elim prangada ayaklar..
Çizik çizik ediyor zencirin kalbime değdiği yer..
Gece zifiri,saat bela başıma olmayan sabahlar..
Tesellim de sen ya gözlerimin gözlerine değdiği  yer...
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın