Dedesi, toprakla nikâhı kıyılmış adamlardandı. Traktör nedir bilmezdi, motor sesi onun toprağa karşı işlediği bir hürmetsizlik sayılırdı. Eliyle eker, eliyle sökerdi. Çünkü makineyi araya koymak, sevgilinin yüzüne başka el sürmekti ona göre. Hem... Devamını oku
Şiddet türü ne olursa olsun, "kadına yönelik şiddet"ten "sağlıkta şiddet'e kadar hemen hemen hepsinde geçerlidir bu. Bir yanda acı korkuya karısmış, tedirgin ebeveynler, travmatize olmuş çocuklar... Diğer yanda... Devamını oku
Sokakta yürürken, vapurda martıları izlerken ya da bir kahve sırasında beklerken başınızı kaldırıp etrafınıza hiç baktınız mı? Herkes orada ama herkes bir o kadar uzak. Başlar eğik, gözler ekranların o soğuk ve parlak ışığında... Sanki hepimiz aynı... Devamını oku
Okullarda yaşanan öğrenci cinayetlerini yalnızca “gençlerin şiddeti” diye okumak, gerçeğin en yüzeyinde kalmaktır. Bu olayların arkasında, giderek ağırlaşan bir sosyal iklim var. Ve o iklimin adı çoğu zaman hayat pahalılığı, yorgun ebeveynlik ve görünmez çocukluk. Bugün... Devamını oku
Mevlana ve Şems-i Tebrizi’nin o benzersiz hayatını, o derin dostluklarını uzun zamandır inceliyorum. Okudukça derinleşen, derinleştikçe beni düşündüren bu hikayeden aldığım kısa notları bugün sizinle paylaşmak istedim. Belki bu satırlar, benim ruhuma dokunduğu gibi sizin de gönlünüzde... Devamını oku
Kaplumbağa ile tavşanın hikâyesini bilir misiniz? Kim bilmez ki diyeceğim ama... Devamını oku
Sonbahar başlarında bahçe işleri azaldığında, evin içinde yavaş bir telaş başlardı. Ne bayram gürültüsüydü bu, ne de düğün hazırlığı… Daha çok bir sessizlik işiydi. Eşyalar konuşmazdı ama her köşede bir bekleyiş vardı: Tencereler, döşekler, yorgan kılıfları,... Devamını oku
Yıl 2005 ,alt katta oturan kızıma ,onun ve torunumun sevdiği ,ona yapması zor gelebilen mantı, lahmacun ve benzeri biraz zor yemekleri yaptığımda mutlaka götürürdüm. Ama gelip kapıdan alıvermez, anne işim var mutfağa bırakıver derdi. .Bir iki üç... Devamını oku
İstanbul’da iş dönüşü; o kilitlenmiş trafik, korna sesleri ve insan kalabalığı ruhu hırpalarken, ben her şeyi ardımda bırakıp zamanı durdurduğum o yola, denize kaçıyorum. Arabayı kilitleyip kendimi doğruca iskelede buluyorum. Bostancı-Kadıköy hattının o emektar vapurunda, kalabalığın uğultusunu... Devamını oku
TÜBİTAK Proje Yarışması’ndan aldığım para ödülü, avucuma ilk kez yüklüce dokunan paraydı. Gözlerim, kâğıdın bastırılmış mürekkebine değil, içindeki imkâna takılıp kaldı. Yatılı... Devamını oku