gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

Büyüdükçe...

12 Ekim 2020, 23.06
A- A+
İnsan büyüdükçe boyutu mu değişir sadece?
Elleri,ayakları mı büyür, saçı sakalı mı uzar, göğüsleri,pazıları mı şekil değiştirir?

Derdi de büyüyor insan büyüdükçe...
Kalp kırığı,can acısı,olur olmaz gülüşleri,sebepsiz ağlayışları..
Anlamak zorlaşıyor, beğenmek zorlaşıyor, beğendirmek imkansız oluyor,hayaller büyüdükçe düşler küçücük kalıyor dipsiz kuyuda ay ışığı misali..
Ellerin büyüdükçe avuçların daha çok ihtiyaç duyuyor onları dolduracak umuda..
Adımların büyüdükçe yolun uzuyor,uzaklaşıyor,takatin kalmıyor,susuz kalıyor yoruluyorsun ama ulaşamıyorsun hedefe, çünkü sen büyüdükçe zaman kısalıyor...

Duyguların da değişiyor kalbin büyüdükçe,tek düşüncen bez bebeğin,kurşun askerin, oyuncak araban iken düşüncen değişiyor...
 Gözlerin büyüdükçe bakışın değişiyor, bakış açın değişiyor, sen bakarken baktığının değiştiğine şahit oluyorsun,duruşun değişiyor...

Aklın fikrin büyük şeylerle meşgul olmaya başladıkça,onu meşgul edecek daha büyük şeyler ortaya çıkıyor,içinde büyüyor,büyütüyor hislerini,yaşlanıyor hislerin,diz çöküyor,ölmeye yüz tutuyor çünkü düşündüğün hep burnunda tütüyor, ulaşamadığın daha da ulaşılmaz oluyor...

Kelime haznen büyüdükçe yüklediğin anlam küçülüyor,zihnini dolduran kocaman bir 'anne' kelimesi herşeyi ifade ederken ifadesi daha zor bir kelimeyle karşılaşıyor,benimsiyor,alışıyor esir oluyorsun zamanla 'aşk' diyor;susuyorsun...

Aşk büyüdükçe ılık ılık esen rüzgarların büyüyor,fırtına oldugunda farkediyorsun,sahilde ayak izlerini silen tatlı gelgitler koca koca dalgalara bırakıyor yerini, dalgalar büyüdükçe sen küçülüyorsun, adımların kısalıyor,zaman daralıyor ömrün,ömrüm dediğin etrafında dönerken sen, dönüp dolaşıp aynı yerde buluyorsun hep kendini,kocaman avuçlarını doldurmayan umurlarınla...

Insan büyüyünce insan olsa da,o çocuk aklıyla seviyor, zamana,sakladıkları,saklandıkları,geçmişe gömdükleri, geleceği,korkularına inat...

Büyüse de insanın derdi,çok seviyor,çocuk ruhuyla,cücük aklıyla...



YORUMLAR

14 Ekim 2020, 14.10
 P_ersya  Özdemir Asaf'ın bir lafı geldi aklıma okuyunca bloğunuzu.Kelimeleri ustalıkla kullanan, basit görünen dizeleriyle insanın içine işleyen şiirler yazan bu ünlü şair demiş ki:

''İNSAN BÜYÜDÜKÇE Mİ ARTIYOR DERTLERİ, YOKSA İNSAN BÜYÜDÜKÇE Mİ ANLIYOR GERÇEKLERİ?''

Değişik bir üslupla güzel bir yazı olmuş...Kutluyorum sizi
14 Ekim 2020, 20.28
Zerrya!!
Nasıl baktığın değil ne gördüğün önemli, kimine göre saçma sapan sıralanmış birkaç  dize,kimine göre anlam yüklü cümleler...
Güzel bakan yüreğine sağlık...
15 Ekim 2020, 10.35

Ben bu yazıyı okuyunca sanırım neden sevdiğimi anladım buraları. Yani insanların birbirinin yüzünü görmediği sesini duymadığı her şeyiyle tanımadığı bu alemi. 
Kendi adıma gerçek dünyada hep başkaları için konuşan anlatanken ve dinleyenken yine hep başkalarına dair şeyleri; kendime dair hisler bulabildiğim cümleler kurulabiliyor buralarda. Tıpkı bu satırlarda olduğu gibi. 

Yani şimdi şöyle deniz olur, göl olur, dere olur farketmez; herhangi bir su kenarında sallanan bir sandalyede oturmuş uzaklara bakarken biri anlatıyor gibi bana beni. Hissettiklerimi, düşündüklerimi. Ne hoş...

Kaleminize sağlık.
15 Ekim 2020, 14.18
Asune""
Kullanılan dil türkçe olunca cümle ruh haline göre şekilleniyor istemsizce...Ben kendimi anlatamazken çoğu zaman,okuyan kişinin içinde biryerlere dokunmuş oluyorum her defasında ve bu durum beni mutlu ediyor..Ben Ne yaşadığımı anlatamasam da sen her defasında beni anlamış oluyorsun çünkü:)

Teşekkürler yorumun için...
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın