gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

Anlamıyorum

17 Nisan 2021, 18.26
A- A+


Sadece benim mi başıma geliyor yoksa bütün herkesin hayatında böyle midir ? Bilmiyorum... Zamanında hiç ayrılamayız
diye düşündüğümüz günümüzün çoğu beraber geçirdiğimiz dostlarımız ,abilerimiz ,ablalarımız ve sevdiklerimiz niye ortak bir alanda olmadıklarında birbirinden  uzaklaşıyorlar. İnsanın hayatında gerçekten 3 5 tane arkadaş kalıyor bazen hiç kalmıyor .

 Doğduk, çocuk olduk mahallede misket oynadığımız arkadaşlarımız o an dünyanın en kıymetlisi gecemiz gündüzümüz beraber , okula başladık sıra arkadaşlarımız içinden bir kaç tanesi yine 
gecemiz gündüzümüz beraber...

İlk tokadı ilk okuldan mezun olduktan sonra yedim. Gece gündüz beraber oyun oynadığımız muhabbet ettiğimiz arkadaş grubumuz bizle beraber
mezun oldu. Lise hayatında aynı , Üniversite hayatında aynı , Asker hayatında aynı ... Orada aynı ortak platform da bulunduğunuz sürece orada edindiğimiz dostluklar dünyanın
en iyi dostluğu gibi geliyor. Bu örneklerin dışında iş hayatında da öyle daha önce çalıştığım yerdeki arkadaşlarım ile gece gündüz telefonda görüşürdüm şimdi hiç biriyle görüşmüyoruz.
Gamyun da da aynı bir süre beraber oyun oynadığınız arkadaşlarınız olmuştur beraber ortak salonunuz vardır ne bileyim takılıyorsunuzdur. O süreçte gece gündüz birbirinizi arar mesaj atar hatta birbirinizin dertlerini yakın çevreden daha iyi çözersiniz .Örnek vereyim: Yıl 2011 Bir bilardo salonunda yöneticiydim yönetici abilerim ve op arkadaşlarım ile gece gündüz telefon muhabbetimiz bitmezdi. Ne zaman biri gamyunu bıraksın, yasaklansın o olsun bu olsun öbürü artık aramaz ve sormaz oluyor . Öbürü derken kendi de aynı . Bütün bu maceranın sonucunda o iyi arkadaşlar dostlar sosyal medyanın köşesinde listende ekli birey kalarak  olarak sonuçlanıyor. Böyle mi olması lazım insanların arkadaşlıklarının devam edebilmesi için illaki ortak bir ortam da mı bulunması gerekiyor bunu anlamıyorum anlamayacağım sadece bende mi böyle bu ...

YORUMLAR

18 Nisan 2021, 00.44
Hayat kısa. İnsanlar sürekli yeni birileriyle tanışıyorlar. Böyle olunca, tüm tanıdıklarına zaman pastasından ayrılan parçalarda küçülmeler oluyor. Normal bir süreç. Diğer yandan herkesin yeni yeni sorunları çıkıyor. Dahası da var. İnsanlar gözle görülmeyen sebeplerinden dolayı kendilerini geri çekerler izole ederler. Kimisi de kendisini okumsal veya el becerisine yönelik geliştirmek ister uzaklaşır çevresinden. Kendisine zaman kaybettirdiğine inandığı insanlarla pat diye iletişimini keser. 

Siteden yasaklanmak ya da siteyi bırakmak, askerlik günleri, çocukluk anıları falan filan bunlar 'zamanın kendisine ait psikolojisine' (tırnak içindeki bu ifademden bir şey anlamayacağını biliyorum ama anlayan çıkar) yenik düşen değer birimleridir. Zaman, değerleri başka alternatifleriyle değiştiren bir mucittir aslında. Senin yaşın küçük mü? Kaç yaşındasın sen? Böyle boş konulara kafa yormak için aklında gerçekten olması gereken konularını hiç kovmamalıydın. Şimdiki aklın kainata benziyor. Sonsuz karanlığında belli belirsiz birkaç yıldızın var. Bu iyi bir şey. Ama onları serbest bırakman gerek. Ölmek istiyorlar. Onları diyalizde yaşatarak hem kendine hem de onlara eziyet çektirme. Onların ölümlerinden yeni yıldızlarını uydularını ortaya çıkarmayı dene olur mu?  
18 Nisan 2021, 05.25
insan nankördür . dostluklar da geçiçidir . insanın tek yakını ailesidir gerisi yalan 
18 Nisan 2021, 13.44
galactic_pact 

Öncelikle yorumun için teşekkür ederim . Akıllıca cevap vermeye çalışmışsın bir kısmına da katılıyorum ... Lakin yaşım konusuna gelince heralde  yazıyı iyi süzemediğini görüyorum ... İş hayatımdan bahsediyorum okul kısmını geçtim .Düşüncelerimi sunacak kadar olgunum. İnsanların düşünceleri farklıdır sana boş gelen bir konu başkasına aynı gelmeyebilir. Blog yorumlarınıza saygımız var ama insanı yaşıyla aşağlamaya hakkınız yok .Yorum yapıp zahmet etmeseydiniz keşke bu kadar boş yazmışsam 

Ünlü bir deyim var ^^ eşek öldü ortaklık bozuldu ^^ bu niye böyle, böyle olmak zorunda mı ? onu sorgulamaya çalışıyorum . insanların bu konudaki düşüncelerini ve yorumlarını merak ettiğim bir yazı yazdım hepsi bu...

18 Nisan 2021, 15.43
Bence gerçek bir arkadaşlığı, zaman da değişim de kıyıma uğratamaz. Birini sevmeye devam etmek için, her daim fiziksel yakınlık gerekmiyor. Anıların, paylaşılanların değeri veya değersizliği, rotayı belirliyor. "Sanki hiç ayrılmamışız gibi" denen bir şey vardır ya; hani sanki daha dün görüşmüşsünüz gibi, kaldığınız yerden sohbete devam edersiniz bazı arkadaşlarınızla. İşte onlar gerçek arkadaşlar. Her gün görüştüğünüz arkadaşlarınızdan çok daha kıymetliler veya onlar kadar kıymetliler. Zamanla silinenler, çok da önemli değillermiş demek. Veya karşı duramayacağımız "değişim" denen olguya -kişilerin değişip dönüşmesinden söz ediyorum- yenik düşmüş, yeni kimliğimize uyum sağlayamamış, sadece eskide kalan 'kendimizin' izdüşümleri. Bu yüzden de önemlerini yitiriyorlar. Buna vefasızlık denmez bence. Tüm hayatımız boyunca edindiğimiz ve bir arada vakit geçirdiğimiz "tanıdık" ordusunu, yine hayatımız boyunca güncelimizde tutsaydık, bence çok gereksiz bir kalabalık sahibi olmuş olurduk Nefeskesen. Teşekkürler paylaşımınız için.

19 Nisan 2021, 15.28

Cezbemin demesi gibi kalabalığa çok da lüzum yok sanki. 
İnsan bir ömür herkesi yanında taşıyamaz ki. Kimi doğal seleksiyona uğrar, kimiyle zaten sınırlıdır paylaşamın; istesen de fazlası olmaz. Kiminin yeri süresi sınırlıdır hayatında ve ille de olsun dersen anı diye bir yer açarsın ömründe.
Böyledir bu iş yani. 
İnsan bir ömre çok az dost sığdırabilir hakikisinden. Biraz da arkadaşı vardır öyle sizin istediğiniz gibi her an her dakika her şeyi paylaşabildiği. Zamansal ve mekansal sınırlamalar ister istemez olur. İnsanlar dönüşür, değişir. Bunların hepsi istemsiz birer süzgeçtir sizin dışınızda da gelişebilen.

Ama ille devam etsin istediğiniz ilişkileriniz varsa o zaman iş başa düşer. Aramasa da ararsın, sormasa da sorarsın. Bu kadar fedakar olabilir mi herkes bilemem. Olmalı mı tartışılır.
Halinden emin olduğum dostlarım vardır benim. Kimiyle mekansal uzaklıklarımız söz konusu hatta. Ama bilirim vardır benim için ve bilirim ben de varımdır onun için. Öküz öldü diye ortaklığımız bozulmaz onlarla.
Bir gün arayıp niye hiç sesin soluğun çıkmıyor biz eskiden böyle miydik diye sitem edesi tutsa ''Hadi ben eşşeğim, arayıp sormadım sen de bunun farkındasın; senin elin armut mu topluyordu sen ne demeye arayıp sormadın diye fırçalanan, fırçayı yiyince de aramızdaki dostluğu hakkıyla hatırlayan dostlarımdır onlar. 
Yani emek vermesini bilmek verilen emeği de görmek gerekir bir şeylerin kalıcı olması için. 

Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın