Bıcırık ve Tarçın’ın Eşliğindeki Sohbetler
01 Ağustos 2025, 04.21 A- A+ Telefon çaldığında, ekranında onun ismi yanıp sönüyor:
“Can Dostum....
” O, sadece bir arkadaş değil; sırlarımı emanet ettiğim, her düştüğümde el uzatan,
sakinliği ile dünyamı aydınlatan biri. Ve tabii, evinde Bıcırık’ın cıvıltılarıyla Tarçın’ın sakin miyavlamalarının dans ettiği bir masal kahramanı.
“Merhaba!” dediğimde, Bıcırık çoktan sahneye çıkmış oluyor. Minik kanatlarıyla sanki bütün odayı dolduran bir şarkı söylüyor. “Bıcırık bugün ne anlatıyor?” diyorum gülerek. “Sanırım yeni bir manifesto yazdı,” diyor arkadaşım, sesinde o tanıdık, içimi ısıtan neşe. “Ama Tarçın pek etkilenmedi, koltukta kral gibi yayılmış, veto hakkını kullanıyor.
” Arka planda Tarçın’ın tembel bir “miyav”ı duyuluyor, sanki “Bıcırık konuşsun, ben dinlerim” der gibi.Bazen ciddi şeyler konuşuyoruz. Hayatın karmaşası, içimizdeki fırtınalar, yarınlara dair herşey…
Onun sesi, her zaman sakin bir liman gibi. “Ne yaparsan yap, ben sana inanıyorum,” diyor
Bir keresinde, tam da kendime güvenimi yitirdiğim bir anda, Bıcırık o sırada cıvıldıyor, sanki
“Aynen, sen harikasın!” diye tempo tutuyor. Tarçın’ın kuyruğu masaya hafifçe vuruyor; pat, pat.
Sanki o da “Hadi, toparlan!” diyor. Bu ev, sadece bir ev değil; güvenin, dostluğun ve neşenin buluştuğu bir sığınak.
Günlerden bir gün, telefon uzun uzun çalıyor. Açtığımda telaşlı bir ses:
“Bıcırık yine yaptı yapacağını! Kitaplığın tepesine tüneyip Tarçın’a konser veriyor!” Gülerken, “Tarçın ne yaptı?” diye soruyorum. “Sadece baktı, sonra uyumaya devam etti. Sanırım Bıcırık’ı sakinleştirmenin tek yolu bu.
” Bazen bir fotoğraf gönderiyor: Bıcırık, bir filozof edasıyla kitaplığın tepesinde;
Tarçın, koltukta gözleri yarı kapalı, bilge bir kedi gibi. “Bu ikisi senin ruhunun yansıması,” diyorum. Gülüyor, “Belki de.”Her konuşmamızda, onun samimiyeti ve güvenilirliği içimi ısıtıyor.
Bıcırık’ın neşeli cıvıltıları, Tarçın’ın sakin varlığı ve arkadaşımın sıcacık sözleri…
Bunlar, hayatın karmaşasında birer hediye. Telefonu kapatırken hep aynı şeyi hissediyorum:
Bu dostluk, Bıcırık’ın şarkıları kadar özgür, Tarçın’ın sessizliği kadar derin. Ve ben, bu kıymetli insana sahip olduğum için çok şanslıyım.İyki varsın...
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış :( Yazık ama blog sahibi senin yorumunu bekliyor olabilir