Gölgesi Kalbime Değenlere
28 Nisan 2026, 19.38 A- A+Güneşin turuncuya dönüp denize devrildiği o ince saatlerdi. Beşiktaş vapurunun açık tarafında, yüzüme çarpan serin iyot kokusuyla oturuyordum. Etraf kalabalıktı ama içimde, o kütüphane sessizliğine benzer bir ıssızlık vardı. İnsan bazen en kalabalık vapurda bile, sadece kendi hikâyesine takılıp kalıyor.
Elimdeki deftere bir şeyler karalarken, yanıma yaşlıca bir amca oturdu. Elinde eski, yıpranmış bir tespih vardı. Bir süre denizi izledik beraber. Tanışmıyorduk ama o vapurun sarsıntısında aynı kadere ortaktık. Tam o sırada çantamdan kalemimi düşürdüm, eğilip alamadan o benden önce davrandı. Kalemi uzatırken gözlerinin kenarı kırıştı, öyle içten bir gülümsemeydi ki bu; sanki yıllardır tanıdığım bir akrabam, bir büyüğüm gibiydi.
"Sağ olun," dedim mahcubiyetle.
Gözlerimin içine baktı, sesi yorgun ama pürüzsüzdü: "Eksik olma evlat," dedi. "Varlığın daim olsun."
O an vapurun motor sesi sustu sanki. Sadece o iki kelime yankılandı zihnimde: Eksik olma.
Eve dönerken bunu düşündüm. Biz hep bir şeylerin fazlasını istiyorduk; daha çok başarı, daha çok eşya, daha çok alkış... Ama hayatın asıl mucizesi "fazlalıklar" değil, "eksik olmayışlar"dı.
Çocukluğumun o taş avlulu evini hatırladım birden. Akşam yemeğinde sofranın etrafında dizildiğimizde, dedemin ekmeği bölerken babaanneme bakıp "Eksik olma hanım," deyişini... O zamanlar bunun sadece bir teşekkür olduğunu sanırdım. Meğer ne büyük bir duaymış. "Senin o sandalyedeki varlığın, bu sofranın tadı, evin huzuru; sakın eksilmesin, sakın eksik kalmayalım senin yokluğunla" demekmiş.
Hayat, bizi bir yerlerden sürekli eksiltmeye çalışırken; birinin omzunuza dokunup "ben buradayım" demesi, bir arkadaşınızın hiçbir şey sormadan sadece çay koyması, bir kedi mırıltısının yalnızlığınızı bölmesi... Hepsi bu duanın bir parçasıydı.
Vapur Kadıköy iskelesine yanaşırken, o yaşlı amca kalabalığın arasında kayboldu. Ama bıraktığı o cümle, kalbimin en kuytu köşesine yerleşti. Artık sevdiğim insanlara "teşekkür ederim" demiyorum sadece. Gözlerinin içine bakıyorum ve içimden diyorum ki:
"Sen hep orada dur, öylece kal. Eksik olma; çünkü sen varken dünya daha az ıssız, hatıralar daha canlı, ben ise daha tamım."
Varlığıyla hayatımın eksik parçalarını tamamlayan, gölgesini ruhumdan esirgemeyen herkese; iyi ki varsınız.
Eksik olmayın. ♡
Nass.
YORUMLAR