Yüzünü Görmediğim İnsanlarla Aynı Masadayım
09 Kasım 2026, 16.01 A- A+Bu aralar yeni bir sosyal medya platformuna dadandım: Threads.
Yeni diyorum ama kendisi epeydir hayatımızdaymış. Benden habersiz kurulmuş, büyümüş, serpilmış; ben daha yeni kapısını çaldım. Yaşlılık mı desem, gündemi biraz geriden takip etmek mi, henüz karar veremedim. 
İlk başlarda biraz etrafa bakındım. Sonra anladım ki burası dijital dünyanın hareketli bir mahallesi. Herkesin bir derdi, bir fikri, bir sorusu var. Kimi içini döküyor, kimi gündeme yetişiyor, kimi de sabah kahvesini içmeden memleket meselelerini çözmeye koyulmuş.
Bir bakıyorsun biri aşk acısını anlatıyor, diğeri günün en tuhaf olayını paylaşmış. Bir başkası hiç tanımadığı birine hâl hatır soruyor:
“Belki soranınız yoktur. Ben sorayım, ne yaptın, eve vardın mı?”
İnsan okurken gülümsüyor. Bir de şu var:
“Ben buraya uyudun mu yazsam. O da özelden uyumadım yazsa çok mu şey istiyorum arkadaşlar?”
Günümüz romantizmi de kendine yeni bir adres bulmuş. Eskiden aşklar camdan cama idi, şimdi Threads’ten Threads’e. Pencerenin önünden geçmek için bahane aranırken, şimdilerde bir gönderinin altına düşmek için fırsat kollanıyor. Aşkın iletişim kanalları değişmiş, beklentiler pek değişmemiş. 
En sevdiğim tarafı, insanların birbirini tanımadan fikir alışverişinde bulunabilmesi. Birinin düşüncesine katılıyor, diğerine itiraz ediyor, hiç tanımadığın birinin cümlesinde kendinden bir parça buluyorsun.
Ben de burada biraz öyleyim. Fotoğrafımı, hayat hikâyemi, kim olduğumu anlatma ihtiyacı duymadan dolaşıyorum. Okuyorum, düşünüyorum, yorum yapıyorum. Kimi zaman bir paylaşımın altında durup “Acaba bunu yazarken ne yaşadı?” diye merak ediyorum.
Her paylaşımın arkasında küçük ya da büyük bir hikâye var. İnsanlar birbirlerinin hayatını bilmiyor ama birbirlerinin cümlelerine dokunabiliyor. Ekranın iki ucunda, birbirinin adını bile bilmeyen insanların aynı düşüncede buluşması bana hâlâ ilginç geliyor.
Elbette herkesin buraya geliş sebebi farklı. Kimi yeni insanlarla tanışıyor, kimi fotoğraf paylaşıyor, kimi takipçi sayısını artırıyor, kimi de düşüncelerini ortaya bırakıyor. Herkesin kendine göre bir hesabı var; yalnızca bazılarının hesabı pek de matematikle ilgili değil.
Ben Threads'i biraz da dijital bir günlük gibi görüyorum. Her gün tarih atıp sayfalar doldurduğum türden değil. İçimden geçenleri bıraktığım bir köşe. Kimi zaman bir düşünce, kimi zaman bir şiir, kimi zaman da bir ses kaydı… Yazmak kadar dinlemek de hoşuma gidiyor. Başkasının sesinde, kelimelerinde kendi duyguna rastlamak güzel şey.
İnsan her zaman birine ulaşmak için yazmaz; kimi zaman içinde kalmasın diye yazar. Her düşüncenin bir açıklaması, her cümlenin bir muhatabı olmak zorunda değil. Kimi sözler yalnızca insanın içinden çıkmak ister.
Instagram daha çok görüntülerle konuşurken, X gündemin nabzını tutuyor. Threads ise bana daha çok düşüncelerin birbirine karıştığı bir sohbet masası gibi geliyor. Bu platformların hiçbirine bir üstünlük payesi vermiyorum. Herkesin kendine göre bir dijital adresi, hatta o adreste ayrı bir mesaisi var.
Tabii arada ipin ucunu kaçıranlar da çıkıyor; sonuçta burası insanlık ailesinin dijital şubesi. Kusursuzluk beklemek biraz fazla iyimserlik olur. :)
Galiba benim burada sevdiğim şey, kendimi tanıtmadan da sohbete katılabilmek. Bir cümleyle masaya oturuyor, birkaç yorumla muhabbeti koyulaştırıyor, sonra günlük hayatıma dönüyorum. Tanışma faslı olmadan başlayan sohbetlerin de kendine göre bir güzelliği var.
Sahi, herkes buraya ne için geliyor? Biraz görünmek, biraz konuşmak, birilerini tanımak, içini dökmek ya da yalnızca başkalarının dünyasına göz atmak için mi?
Benim cevabım şimdilik belli: Biraz yazmak, biraz okumak, biraz da hayatın içinden geçen cümlelere rastlamak.
Şimdilik benden bu kadar. Çaylar benden, muhabbet sizden… Yalnız çayı soğutup da saatlerce çevrim içi kalmayalım; sonra kimse kimseye eve vardın mı diye soramaz.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış :( Yazık ama blog sahibi senin yorumunu bekliyor olabilir