Aklım benimkilerin çocukluklarına gitti ama hala  eşek kadar oldular hiç olmazsa sözle kavga ediyorlar. Kızım oğlumdan on yaş büyük ve kocaman torunum da var, ona rağmen...

Annem öldüğünde ,babam cenaze işleriyle falan uğraşıyorken ,sarılıp ağlayabileceğim ,acısı en gerçek kişi ablam ve kardeşimdi .Başka herkes görev gibi yaslı görünüyordu ,Ama kardeşlerimin acısı benimkiyle aynıydı. O zaman beş yaşındaki kızımı kardeşsiz bırakmamaya karar verdim ve seneler sonra oğlum oldu. Kızım çok hareketli ,oğlum da kuzu gibiydi .Hala daha öyleler. Ben , pis ,edep ya hu ,yazıklar olsun ,çok ayıp vb kötü sözleri bile zor kullanırken ,kızımın argo küfür dağarcığı duyduğumda yüzümü kızartıyor, üstelik sevmediğimi bildiği için yanımda küfür etmediği iddia ediyor Kim bilir küfür dağarcığında daha neler var ..Oğlum bana benziyor ne küfür ne argo kullanmıyor .

Bu gün okuduğum anne şikayetlerinin çoğunu  biz de yaşadık .Hele bir defasında, yeni oyuncaklarıyla odalarında oynarken küüt diye bir ses duyduk  sanki ev sarsıldı. odaya bir girdim ki oğlum nerdeyse bayılacak gibi .Ablası tutmuş ,şakacıktan))  kafasını duvara vurmuş çocuğun, Buz falan koyduk kafasına  atlattık öyle...  Yine bir gün okuldan eve geldim, kız kardeşim o tarihte babamla alt katta oturuyor, çocuklar   teyzesine gitmiş, her iki de karşılıklı yatıp uyumuşlar. Gündüz uyumalarına alışık değilim ama ,,tamam uyusunlar deyip  yemek yaparım diye yukarı çıktım .Merak edip bakmaya gittiğimde  oğlum hala uyuyor .Neyse sonra anlaşıldı .Kızım kardeşinle dövüşürken odaya saklanmış sonra gel  demiş ,oğlanda itip içeri gireyim derken nasıl olduysa buzlu cam kırıl, kolunu boydan boya kes .Kardeşim hemen hastaneye götürmüş sekiz dikiş vs ,meğer ben kızarım diye  korkudan uyuyor gibi yatmışlar ..Didişmedikleri gün yoktu, hala daha didişirler.

 

 Kızımın düğününde ,uykusu gelen oğlum ( yaş 10) ablasının yanına gidip anneme söyle artık eve gidelim demiş, bir kaç kere, söylemiyorsun  diye kızıp ablasını yumruklamış falan düğün karmaşasında arada kaynamış. .Düğün bitti kızımla damat Kıbrıs a gidecekler vedalaştık, Ben zaten ağlamaklıyım oğlumda öyle ama  uykusu geldi ondan sanıyorum .Eve geldik .Ablam neden gelmedi bizimle diye sordu. Ablan evlendi ya oğlum dedim. Nasıl yani ,daha gelmeyecek mi dedi. Tatillerde cumartesi pazar günleri falan gelirler dedim. Yatağına  yattı ,yorganı kafasına çekti, nerdeyse bir buçuk gün yatağından çıkmadı aç açına yattı .ne yemek yedi ne su içti.. ,yorganın altında ağlamış ... Komşunun kızı bir gence kaçmıştı, gencin durumu yok, işsiz diye komşumuz bahçede düğün yaptı ,kızı ve damadı yanlarına aldılar, birlikte yaşamaya başlamışlardı .Meğer oğlum ,onlar gibi ablasını da düğünden sonra bizim eve gelecek sanıyormuş...Çok üzülüp ağlaması ondanmış. 

Neyse aradan çok yıllar geçti. Ne zaman ikisinden birinin canı sıkılsa, bir problemi olsa ,diğeri kartal olup bir birlerini koruyorlar. .. Bu da bana yetiyor. Oğlumun arabası yokken benden gizli kendi arabasını kardeşine verdiğini , oğlumun kız arkadaşını evinde misafir ettiğini falan ben hep sonradan duyuyorum.... Arada gene didişiyorlar elbette ama artık dövüşmüyorlar. 

Neden yazdım bunları biliyor musunuz? 

Ne olursa olsun insanın kardeşi gibi kimse olamaz .Kızarsınız, küsersiniz ,dövüşürsünüz ,kavga edersiniz ne olursa olsun hiç kimse ama hiç kimse  kardeş  gibi olmaz.

Aranızda tek çocuklu olanlar varsa ,,çocuğunuzun başı sıkıldığında omzunda ağlayacağı  kardeşi olsun. Anne babalar olarak bizler onların başında olmadığımız zaman , onlar birbirlerine sarılacaklardır inanın..

Bir abla tavsiyesi : Çocuklarınızı tek başına kardeşsiz bırakmayın ...