Mesela çoğunluğumuzun ata hastalığı olan romatizma ilacı alır ,gelirken yolda kapıda karşılaşırsanız ,aman Yarabbim çoğumuzun muzdarip olduğu o romatizma meğer neymiş. Aldığı ilacı nasıl -kullanırsa ne olurmuş nasıl kullanmazsa ne olurmuş falan en az yirmi dakika öylece dinler kalırdık. 

   Hepimiz hayatımızda bir veya bir kaç defa kuzu kapama yapmışızdır. Ama komşu teyzem bir yapsın da siz görün hele.. Kasaptan eti nasıl ,kuzunun neresinden alınacağından başlayıp, içine konacak malzemeler birer birer anlatılır. Ben hiç bir, nane ,tane karabiber ,pul biber gibi baharatları  en ünlü baharatçıların bile böyle güzel anlatabileceklerini sanmıyorum. Sonra pişen kuzu kapamayı sıcağı sıcağına yeni evli torununa ve gelinine götürdüğünde gelinin mutluluğunu anlatmasına biz dinlerken bile mutlu olurduk.

             İki oğlu vardı, ablamla ben yaşlarında .Annesini nasıl seviyorsak çocuklarını da o kadar sevmezdik. Sevimliliği annelerinden gram almamışlar. İkisi de ilkokulu zar zor bitirdiler .Hele küçük olan iki üst üste sınıfta kalınca ablam o sırada mezun olmuştu .Ablam çalıştığı okula yanına götürdü okuttu, diploma verdi, annesinin hatırına .

              Bazı parti çalışmalarına katılan komşu teyzemiz her iki çocuğunu da işçi kadrosundan güzel işlere yerleştirdi. Sırayla evlendirdi .Torunları oldu. Torunlar çok seviliyor biliyorum ama komşu teyzemiz abarttı. Kız özeniyordu ama torun da erkek oldu, istese canını verecek .Aile genetiği torun da okumadı. Geçerli bir iş dalında sanaatkar  oldu .Torunu evlenecek ya komşuları çağırdı evine  gittik.. Aman Ya Yabbim odanın birini kız çeyizi gibi doldurmuş .İnanın ben bu yaşımda öyle erkek çeyizi görmemiştim. Ben şaşırdım çok  ta hoşuma  gitmişti .Teyzecim seni bu senenin en iyi babannesi seçiyorum ,demişitm. Öyle hoşuna gitmiş ki ,seneler sonra bile hep ,sen bana böyle demiştin derdi hep.

              Aradan yıllar geçti. Bir trafik kazasında ölmekten kıl payı kurtulan torun, yarım insan kalıp aileyi  perişan etti. Komşu teyzem mahvoldu. .Kocası çok yıllar önce  ölmüştü .Zaten yalnızım deyip engelli torunu yanına aldı ,ikinciye yine engelli bir kızla evlendirdi .. Yeni  gelin güler yüzlü, güzel bir kızdı ve engeli az sayılırdı Komşu teyzemin evi çok güzeldi  koskocaman bahçeli ,denize karşı özenilecek bir evdi.. Torunun çocuğu olmasının imkanı yok ama kıza  maaşı kalsın diye vermişler diyorlardı.. 

             

               Eve gelen yeni gelin komşu teyzemin yüzünü güldürmeye yetmiş gibiydi. Acısı küllendi ,Torun mutlu ,gelin mutlu  daha ne olsun....Her gün mutlu konuşmalar gülmeler görmek ,uzun yıllar tanıyan  komşular  gibi beni de çok mutlu ediyordu.

          

                 Saymadım ama 4 veya 5 veya altı yıl sonra bir gün balkonum da çay içiyorum. Komşu teyzemi torunu, gelini ile taksiye binerlerken gördüm .Bagaja orta boy valiz koydular. İlçelerden birinde uzaktan akrabaları vardı oraya gidiyor herhalde dedim, seslenmedim. Az durup dönecek çok kalacak olsa mutlaka allahaısmarladık derdi diye düşünmüştüm...

             

                  Pandemi zamanı ,kendi ışın tedavim yeni bitmiş o sebepten  başkalarından geç öğrendim.  Meğer torun, babannesini huzur evine götürmüş o gün .Öğrendiğim gün boğazıma bir yumruk girdi sanki.. bir yıl sonra falan pandeminin son günleri de o dağ gibi kadın huzur evinde  yapayanlız öldü. 

                Bunun üzerine ,içimden çok şey geçiyor. çok şey yazabilirim ama günahından korkup yazamıyorum. Anlayan anlar zaten...

.