Epey yıl önce ,oğlum henüz bir yaşında falan. Akşam vakti  ateşlendi.41 dereceyi görünce eşimi falan beklemeden ,alt katımda oturan kardeşimi alıp  bebeğimi doktora götürmüştük.. Bronşit teşhisi konuLdu .İğneler ilaçlar falan verildi.. Gittiğimiz taksi ile  de eve döndük. Ben kapıda taksi parasını vermeye hazırlanırken  ,taksi şöförü eşimi tanıyormuş, ''hocanım şimdi para almam, yarın ben eşinizden alırım, bebeğinize geçmiş olsun ''dedi. Tamam dedik teşekkür ettik, Sabaha oğlumun ateşi düşmüştü ama ilaçlara devam edecektik. 

Ertesi sabah okula geldik .Zil çalıncaya kadar ben her zamanki gibi gevezeliğimle  gece yaşadıklarımızı anlatıyorum .Arkadaşlarım da merakla dinliyorlardı. O yıl öğretmen fazlası vardı, eş durumunda dolayı bizim okula da öğretmenler geçici olarak verilmişti .Sınıflara yardımcı olarak dağıtımları  yapılmıştı. Onlardan bir hanım da  beni dinliyor ama öylesine duyarsız dinliyor gibiydi. Baş örtülü bir hanımdı. Sessiz sakin  bir hanım gibi görünüyordu..: Neyse zil çaldı ,sınıflara gireceğiz ben lafımı toparladım tam öğretmen odası kapısındayken ,can arkadaşlarımda Ayla, o yeni gelen hanıma ismiyle hitap edip'' Bak ben sana ne diyeceğim ,bu  ( beni gösterip) bu arkadaşım şehrin yerlisi ,ben de yerlisiyim. Biz gece yarısı sokağa çıkıp gezsek bile  bize bir şey olmaz ,çünkü bizi herkes tanır, buranın kedisi köpeği bile bizi tanır ,bize kimse dokunmaz. Ama sen bu  şehire bu okula yeni geldin,  seni tanımazlar sakın gece yarısı tek başına sokağa çıkma  adın o...pu diye çıkar ..dedi.. Hepimiz buz gibi şok olduk. .Ben  ne olduğunu anlayamadım ,arkadaşın ağzı biraz bozuktu ama okulda herkese duyura duyura böyle bir şey  asla yapmazdı. Sınıfa girmeden önce ne oldu neden böyle  ne yaptın,kızdın diye sorduğumda '' Sen olanı biteni anlatırken , o yeni gelen  arkadaş yanındakini dürtüp '' aa bak yanında kocası olmadan, gece gece taksiye binmiş .falan dedi .sen konuştuğun için duymadın,  ben duydum. ona kızdım dedi.  .yıl 1985 falandı..

Yıllar sonra başka bir okulda ,yine merkez değil  yakın bir köyün de Sabah gidiyoruz akşam üstüne evimize dönüyoruz., Yine arkadaşlar iyi:)  Bu defa okul müdürünün dedikodusu yapılıyor, sık sık başka yere gidiyor ,zorunlu gireceği derse girmiyor, işim çıktı. muhtar çağırdı, komutan çağırdı gibi gerçek olmayan sebeplerle derse girmiyor dedikoduları ayyuka çıkıyordu. Ben, babası babamın dostu olduğu için dedikodulara pek karışmıyorum.. Derken bir gün benim öğrenci velilerinden haberim olmadan dergi vs parası topladığını öğrenince bende ipler koptu. Tüm öğretmenler salondayken,  ben açtım ağzımı yumdum gözümü. Benden habersiz benim adıma para toplaması doğru değildi .Haklıydım yani . Ama sessizce odasında  konuşsaydım  doğru olurdu . O sırada ben ,hani bütün gün şikayet edip dedikodu yapan arkadaşlardan destek bekliyorken ,hemen hepsinin yavaş yavaş kıvrılıp sınıflarına giriverdiklerini gördüm. Hayatın  en büyük dersi buydu benim için .

İlki yıllar önceydi. Eskiden az  da olsa  dostluklar vardı. Gitgide azaldılar,  günümüzde artık dostluk falan yok.Sadece menfaat için yaşanan yakınlıklar var. 

Zamanı gelince  ,öyle ya da  böyle bir şekilde hepimiz bunu , yani Allah'tan  başka gerçek dost olmadığını  öğreneceğiz.Ben öğrendim...