Şikayetçilik
25 Ağustos 2026, 14.05 A- A+
Yumurta kaynattığı kasenin suyu nérdeyse bitmiş, yumurtaların altında gram su kalmamış ama yumurtalar henüz yanmamış...Daha ne olsun değil mi? Hayır işte öyle olmuyor kimine. Yarım saat yumurtaların suyu biterken kimse görmemiş vs. Söylene söylene yumurtalarını yiyen oğluma bakarken aklıma yatılı okulda ,kâhvaltıda yumurtaların verildiği gün, bir defa bile yumurtaların taze mi bayat mı, pişerken suyu bitmiş mi , bitmemiş mi diye düşünmez tuza bandırıp bandırıp yerdik.Karabiberimiz kimyonu
muz bile olmazdı ama biz bunu hiç dert etmezdik yerdik...Biter bitmez de dersimize koşardık,..
Konu yumurtadan açıldı ama son günlerde başka şikayetçilerden epey muzdaribim .Daha doğrusu ,yıllardan beri şiķayetçilerin , lüzumsuz şikayetleriyle beni baskıladıklarını yeni yeni anlamaya başladım.
Eşimi anlatmayacağım ,bir gün olsun eve neşeyle geldiğini hatırlamam. Mutlaka zamanın Başkanıyla bir konuda ters düşmüş veya olmaz bir ruhsat ,imar meselesinden canı sıkkın gelir, onu sakinleştirmek bana düşer, kendi derdimi sıkıntımı unuturdum.
Kızım geldi geçenler de o da büyük bir belediye de halen memur. Sanırsınız tüm belediye bunun sırtına binmiş ağır taşıyamıyor Oldum olası , daima şikayet edecek bir şey bulur zaten :) Oysa gayet iyi konumda ,mâaşı iyi evi, arabası var. Bıricik torunumun babası oğlunu yânına aldı müdür yaptı ,maddi manevi iyiler . Daha ne olsun değil mi yok öyle olmuyor bir yığın şikayetle beni boğuyor. Daha önce de ben babamla yaşıyorken, deniz mevsimi ablamlar gelirdi .Güya babamla ilgilenmek için, tabi babamla ilgilenirler di. Sohbet ederken de kayınvalidesi, görümceler okul sorunları her gün anlatır ben. Ah vah vah diye kendi derdimi unuturdum.Hiç bir şey bulamasa eniştem diş yaptırırken , ishal olunca çektikleri sıkıntıları anlatır ben evhamlı yapım dan dolayı yine kendimi unutur onlara üzülürdüm. Oysa ben 14 yıl sabah köye gidip akşam dönüp, titiz eş ,iki çocuk, yaşlı babamla, evimin her işini yapan benim, şikayet edeceğim konular varken, onları dinlemekten kendimi anlatmaya fırsat bulamazdım. Saflıktan diyeceğim ama benimki maalesef aptallıktanmış. Oysa, ailemin güya en akıllı en becerikli kızı bendim .Keşke akıllı olacağıma azıcık kurnaz olsaymışım. İşte yıllar böyle böyle geçti.Şimdi biraz akıllandım sanki:)))Bu yaştan sonrâ kime faydası olacaksa :)) Artık her kim
biraz şikayete başlayınca ,açıyorum ağzımı yumuyorum gözümü ..Susuyorlar...
Şikayetçi tipler hakkında kendimden örnek alarak şöyle bir sonuç çıkarıyorum. Eksiği olan ,veya karşısındakine karşı eziklik, suçluluk hisseden veya bir konuyu kapatmak isteyen kişiler ,şikayetleriyle karşısındakini susturmak için şikayetelere bâşvuruyorlar diyorum. Yanılabilirim de tabi .Sizlerinde etrafınızda şikayete yatkın kişiler var ve sizlerde aynı fikirdeeyseniz doğruyu bulmuşum demektir ne kadar geç te olsa...
Selam ve sevgilerimle...


YORUMLAR