Okulumuzun hatta bir çok kuruluşun çalışanlarının emekliliğe geçişinde ,çalışanına veda yemeği ,çayı  adında program yapılır.

Bu defa sıra ben de .Öğretmen evinde hazırlıklar yapılmış, okulumuz öğretmenleri ve eşleri akşam benim için toplanacağız ,yemekler yiyip eğlenip bana iyi dilekler sunulacak vs .

Gece başladı. Sağ olsun okul arkadaşlarımız tam kadro teşrif ettiler. Bu benim için onur vesilesiydi. Demek tüm arkadaşlarıma kendimi sevdirebilmişim ,kırmamışım dökmemişim demekti ..Sevgili eşimle! ben de geldim, yemek başlamış ,sohbetler falan gırla gidiyor. Yemek bitmeden, eşi em. md olan bir arkadaşım ki daha  aramıza katılalı iki yıl falan olmuştu.  Çok sıcak kanlı bir arkadaşımızdı hemen kaynaşıvermiştik. İşte o arkadaşımız em .md olan eşi ile birlikte ortaya çıktılar bir oynuyorlar ki görmek lazımdı. Millet yemeği bıraktı hep beraber onları izliyoruz .Karı koca gayet uyumlu yöresel oyunlarını oynuyorlar bizler de mest olmuş izliyorduk .Herkese  heves geldi .bilen bilmeyen bir çok arkadaşım oyuna kalktı .Harika bir eğlence oldu. Herkes kurtlarını döktü. Bu arada bir kaç arkadaş bana biz senin için burdayız, hadi gel sende katıl bize falan diyorlar ama, nerdeee ...Ben zaten pek pek oynayamam, bildiğim oyunları bile unutturan  sevgili eşim ! tarafından hep engellendiğimden öyle angut gibi kaldım kaldık .Fazla ısrar etmediler .illa gel katıl bize diye ,çünkü hemen hepsi olgun arkadaştılar anladılar sanırım sebebimi:))

Neyse ,yorulanlar yavaş yavaş oyunu bırakıp yemeğe döndüler bu arada Okulumuzun Müdürü mikrofonu eline aldı, hakkımda güzel bir konuşma yapıp ,beni ,arkadaşlarımın benim için aldıkları cumhuriyet altınını takdim etmek için beni yanına davet etti...

Bu arada eşim elini ağzına paravan yaparak alttan  alttan bana'' sakın oraya çıkmayacaksın''. sebep yok başka bir demiyor sakın oraya çıkmayacaksın diyor. Veda ödülümü almaya çıkmayacaksın diye emrediyor...Müdür bey başka şeyler söyledi mi farkında bile değilim sırtımdan soğuk terler akıyor, bayıldım bayılacağım , ne yapayım ne yapayım Rabbim derken aklıma ,arkadaşlarım beni sayıp böyle bir gece düzenlemişler ben ben ödülümü alıp arkadaşlarıma teşekkür edeyim. Yanımdaki diktatör bana bir edepsizlik yaparsa herkes onu ayıplar üstelik yanımızda em. müdürümüz de konuk falan düşüncesi bir saniyede geçiverdi aklımdan ...ve ayağa kalktım müdürümüzün yanına gittim, ödülümü, çiçeğimi, altınımı aldım ,herkese teşekkür ettim. Söylediğim bir kaç cümle ve özellikle şu cümle aklımda: Ben  şehrimin yerlisi, geniş bir ailenin kızıyım. Ailemizin bir çoğu meslekleri icabı İstanbul, Balıkesir falan yerleşti .Daha sonra annem ölünce kalan akrabalarımızda azaldılar, ben nerdeyse kendimi gurbette yapayalnız gibi hissediyorken ,bu okulda arkadaşlarımın hemen hepsi erkek ve kız kardeşlerim oldular beni yanlız bırakmadılar falan diyerek ve herkese çok teşekkür ederek  yerime oturdum...

 Eşim ne yaptı derseniz : Hiç bir şey yapmadı ,demedi..

Evde de bir şey demedi.. 

Daha sonra başka bir ortamda eşim inanamayacaksınız ama ,sanki ''oraya çıkmayacaksın'' diyen o değilmiş gibi '' Bizim hanım harika bir hatip gibidir. Okulunun veda gecesinde bir konuşma yaptı benim diye hatip öyle konuşamaz falan filan bir övmeler bir övmeler...Bu olayı yaşayan ben olmasam, bana biri anlatsa zor inanırım .Ama anlattığımı bizzat aynen ben yaşadım...

Yaşadıklarımın içinde bu zaten sadece bir damla...

Sabır sabır... O Şimdi mum gibi ..Ama ben sağlığımdan oldum .