gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

UMUTLAR HER ŞEY’LERDE KALDI!

28 Temmuz 2016, 13.18
A- A+

         
          Kim der ki çocuk yaştan çıkıp, yetişkin yaşının en güzel çağlarında kör kuyulara kapatılacak bedenin. Öyle ki bazen kör kuyulara kapatılmış bu beden, her seferinde sindirilmiş hayattan, çaresiz, yalnız bırakılmış ama yılmamış, yok olmamış sefillikte “yalnızlık” adı var olan ama bir türlü kanıtlanmamış haykırış… Bir ben miydim terk edilen bu karanlığa? Yoksa çok muydu boğulan bu karanlıkta! Sadece dert ortağım cansız duvarlarım, birde kahrolası yalnızlığım. Ne zaman dönecek talihim, ne zaman çıkacağım bu kör kuyulardan? Ne zaman bir can alacak dinmeyen acılarımı? Yoksa kör kuyularda mı boğulacağım? Kaderin elinde oyuncak olmak… Sefil kayboluş ne zaman son bulacak? “Yeter” diye haykırışlarımı kim, nasıl duyacak, ne zaman tutup kaldıracak? İçimde yükselen çığlıklar ne zaman son bulacak? Ne olur duysun biri artık haykırışımı ve artık son versin bu deli yalnızlığa…!

          Hayat mı insanı zora sokar yoksa biz insanlar mı hayatı zora sokarız? Bazen kaçıp gitmek kurtulmak istiyorum her şeyden. Ama bazen “çabalamak var iken neden kaçıyorsun ki?” diyorum. Sonra tekrar kaçmak geliyor, sonra tekrar kalmak. Sonra her şeyi ne götürüyor biliyor musunuz? “Sadece yoruldum!..” deyip susuyorum. Nedir beni yoran? Nedir hayatımı zorlaştıran? Her şeyi kafaya takıyor olmam mı? Her şeyden korkuyor olmam mı? Her şeyden bıkmış olmam mı? Her şey ……… ? her şey …….? Her şeyler bitmez bence!

          Bir gün bir arkadaş bana “ Hayat hakkında özet yapabilir misin? Yaşadığımız dünya hakkında.” Diye sormuştu. “Tabii” dedim ve başladım konuşmaya. 

         Hayat su gibidir ya akar yolunu bulur ya da tıkanır yerinde kalır. Her şey sende biter eğer sen yönlendirmezsen onu işler değişir.

           Bir de ateşe benzer. Karşına bir ton şey çıkarır. Çıkardıkça yakar seni. Canını, içini, benliğini, düşüncelerini, zihnini, ruhunu ama en çokta kalbini…

           Hissizleştirir zamanla seni. Bu hissizleştirme önce bedenine yerleşir. Sonra sonra ruhuna işler. İşledikçe zaten dünya denen bu illetten uzaklaştırır. Sonu ne mi olur?   ̶H̶A̶Y̶A̶T̶A̶ ̶K̶O̶C̶A̶ ̶B̶İ̶R̶ ̶Ç̶İ̶Z̶İ̶K̶…

           -Doğarsın, büyürsün, ölürsün ve hayat biter.-

           Biter bitmesinede daha güzeli başlar. Oda tabi senin yaptıklarına kalmış. Ya iyi yaşarsın ya da kötü yaşarsın hayatını. Ödülünü kendin alırsın. Bu yüzdende ya refahını görürsün ya da ceremesini çekersin.” Demiştim.

Oysa ben sadece sorduğu Hayat’ı anlatmıştım. O ise bana; 

           “Seni biri çok üzmüş olmalı. Hayata dair umutlarını, sevinçlerini, duygularını çalmış ya da birileri.” Dedi.

           Sonra ben sustum…. Arkadaş sustu…  

           Peki ya neydi hayat?? 


           Bir de dünyayı sormuştu. Onu da buradan söyleyeyim. Diğer gezegenlerde hayat var mı diye soranlara soruyorum.! Dünya da hayat var mı ki diğer gezegenlerde olsun? Bu dünya yalan dünya… Bu dünya boş dünya… Parayı her şey bilip kendini yükseklerde görenlerin korkak dünyası... Bu dünya zoru görünce kaçanların dünyası… Kibirin, nefretin , ………., ………….., …………. açgözlülüğün ve daha bir çok şeyin çoğaldığı dünya olmuş. Hatta öyle olmuş ki; masum insanların canlarının katledildiği dünya olmuş. :( Biz susalım şarkılar konuşsun. Yalan yalan yalan yalan bu dünya…


         


           Arkadaşa gelince belkide haklıydı. Umutlarım, hayallerim, duygularım çalınmış olabilirdi. Ama bunun bir önemi var mıydı ki? Yaşanılanlar ne unutulabiliyor ne de… Ne desi yok..! Eski deli dolu yaşantım gitmiş yerine pörsümüş bir hayat gelmişti. Bunu pek yansıttığımı sanmıyordum. Meğer yansıtıyormuşumda birileri görebiliyormuş. (Hoş arkadaş yaşım ve yaşadıklarıma inanmamakta ısrarcı… ) :)


           Umutları çalınmış insanlara iyi bakın… Onlar bu hayatta en değerlilerini, en kıymetlilerini kaybetmiş insanlardır…

      Kaybetmemek ve değer bilmek dileği ile….

YORUMLAR

28 Temmuz 2016, 21.01
ne denirki bu sözlere ama unutmamak gerekir ,insanı hayata bağlayan mutlu olmasına sebep olan ,o kadar önemli değerler vardırki herşeyi unutmasına tüm karamsarlıklardan kurtulmasına hatta mutlu olmasına yetecek,koklayacak evlatlar sağlık ve nice hatrı sayılır dostluklar ,yabana atılabilirmi     sence,bunlar düşünülmeli evvela sonra karamsarlık alınmalı kaleme,acıyacaksa can ozaman           acımalı,yanacaksa yürek işte tam bu anda yanmalı,mutluluk bu değerlerle kabul bulmalı,bak
aranan her ne ise nasılda karşında hizada duruyor, önce yşamanın kıymeti bilinmeli ki yaşamda
sana itaat etsin ,sana herşeyi güzel,herşeyi kolay kılsın ,ALLAH'a emanetsin
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın