Yüzüm patladı nihayet. Nicedir, içinde biriken irinden öyle şişmişti ki; patlayıp onlarca parçaya bölündü. Oksijensiz ve biraz yapışkan bir ortamda, havada asılı halde asude salınımlar sergiliyor şimdi parçaları. Patlamanın etkisiyle kenar köşelere yapışmışlar, bana hiç ulaşamayacaklar... Devamını oku
Bırak Bu Ayakları ! Hadi biraz daha... Devamını oku
Son sözünü söyledi… Tekrar... Devamını oku
Ben düzyazı severim, şiirden ziyade yani. Bence biraz daha ciddi bir iştir düzyazı yazmak. Kıvırıp bükemezsiniz, ağdalı, süslü lafların arasına sıkıştıramazsınız yamuk-yumukluğu düzyazıda. Demek istediğim; bir metin yamuksa, elle tutulur, gözle görülür şekilde yamuktur ama her... Devamını oku
Yine bir gece vardiyasında kızarmış uykulu gözlerle buradayım. Bir önceki deneme yazıma gelen... Devamını oku
Ağaçlardır ayakta ölen, yoksa insanlar değil. Bana kalırsa, ayakkabıların tabanları mahremdir. Gizli bir şeyler barındırmazlar belki ama az görünürdürler veya görünmezdirler. Bacak bacak üstüne atmış birinin bile, ancak tek bir ayakkabısının tabanını görebilirsiniz.İçinde insan... Devamını oku
37 yaşındayım ve hayatım boyunca hiç bir bloğa yazı yazmamıştım. Gün içerisinde bir... Devamını oku
"Ufak Tefek Cinayet" Nedenlerim! 1- Gömlek ve iç çamaşırlarımın yakalarına çok sağlam bir... Devamını oku
Edebiyatın en küçük yapıtaşı; duygu: Duygu... Devamını oku
Şu sıralar yazdığım fakat cevaplamakta zorlandığım belki de anlamsız gelen birkaç sorum... Devamını oku