gamyun.net'i doğru görüntüleyebilmek için tarayıcını güncellemelisin, güncelleyemiyorsan başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsin.

BLOG

Hayal mi Gerçek mi?

28 Mayıs 2016, 23.33
A- A+
Her şey iki sene önce başlamıştı...
     Okuduğum bölümün dili ingilizce olduğu için bayağı zorlanmıştım, zaten anadolu liseli kazanamadığım için de aldığım ingilizce eğitim yok denecek kadar azdı. İlk seneden yaz okulundaydım... Yaz çok sıcak geçiyordu, öyle böyle değildi, insan duş aldıktan beş dakika sonra yine duş almak ister mi? İşte öyle sıcaktı. Neyse bir müddet geçti, vize vakitleri gelmişti. İşte ilk kez o zaman gördüm seni... Tanımıyordum ama içim sımsıcak olmuştu, çok etkilenmiştim, ilk görüşte aşk mı dersiniz ya da başka bir şey bilemem ama o an hissettiğim sıcaklığı, duyguyu tanımlayamam. Tanımıyordum, tanımak istiyordum ama ne ismini biliyordum ne de okuduğun bölümü. Sınavımı yapıp biraz erken çıktım, içimde çocuksu bir heyecan vardı. Belki yine görürüm diye okulun kapısında bir müddet bekledim ama yoktun. Neredeydin, nereye kaybolmuştun? Yoksa gördüğüm sen değildin de sadece bir yansıma mıydı? Kafamda mı kurmuştum acaba seni? O kocaman gülen gözlerin gerçek değil miydi yoksa?
     Günler günleri, dersler dersleri kovaladı, her derse gittim, inan o sıcakta ne kadar zor olduğunu ben bilirim, bir batı ilinde okumak güzel ama yazları hariç bence. Belki görürüm tekrar diye, şahin kesildim her yerde seni aradım ama yoktun, yine yoktun. Final zamanı geldi çattı, aklımda yine sen. Seni gördüğüm zamanki olan sınavın, finalinin gelmesini bekliyordum. Belki bir umut senin de aynı gündür. Okula gitmek için hazırlandım, evden çıktım, otobüs durağına geldim, okul biraz uzak olduğu için mecburen otobüsle gitmeliyiz. Otobüs geldi, içeri girmek için ayağımı uzattım, kafamı içeri doğru çevirdim, bir de ne göreyim, oradasın, işte orda! Ne yansıma ne hayal, birebir gerçek, birebir karşımda... Çok heyecanlanmıştım, oturdum bir köşeye, ara ara baktım sana, uzaktan baktım sadece, o kocaman gözlerine hayran hayran baktım. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadım sen ordayken, gelmişiz okula, indin gittin, uzaklaştın, ben sadece bakakaldım, ne yanına gelecek cesaretim vardı, ne de konuşacak, bir çocuk gibi heyecanlanmıştım çünkü, tarif edemem... Bekledim, sınavdan sonra yine bekledim, cesaretimi toplamaya çalıştım, konuşmak istiyordum, sesini bir kez olsun duymak istiyordum, çıktın sınavdan, otobüse yöneldin hemen, ben de yöneldim seninle beraber, bindin, oturdun en köşeye, yorgun gözüküyordun, yorucuydu. Ben de oturdum seni görebileceğim bir yere, heyecanım tavan yapmıştı. Zaman yine geçti gitti farkında olmadan, gelmişiz. İndin araçtan, ben de indim ama sen yürüdün gittin ve ben arkandan bakakaldım, bulamadım o cesareti, aklımda çeşit çeşit sorular vardı. Tanımıyordun, tersleyebilirdin, korkutmak istemedim seni, kaybetmek istemedim, gerçi hiç sahip olamadım ama yine de kaybetmek istemedim...
     Çok zaman geçti çok, tam iki sene oldu, sen aklımdaydın hala, ama görmedim seni iki sene boyunca, nerelerdeydin ha nerelerdeydin? Gerçek olduğunu biliyordum, vardın, hayal ya da yansıma değildin ama yoktun. Memleketten yeni gelmiştim, okulun yeni açıldığı sıralar, bir kaç gün dinlendikten sonra, öğleden sonra dersim vardı. Çıktım evden koyuldum yola, vardım otobüs durağına, otobüs geldi, bindim, gözüme boş bir koltuk kestirip ilerlemeye başladım ve işte o an sen çarptın gözüme, oradaydın, aradan geçen iki sene hiç bir şey değiştirmemişti, ben de yine aynı heyecan yine aynı duygular, seni görmek çok mutlu etmişti beni, tarifi yok...

Devam edecek...

YORUMLAR

21 Haziran 2016, 13.21
her gördüğünde aynısı olacak
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın