BLOG

Serkan o akşam elinde telefonla koltuğa uzandığında, aslında sadece... Devamını oku

Bazı insanlar kısım kısım ölüyor bazı insanların içinde ve galiba yaşlanmakla ihtiyarlamayı belirleyen farkta tam olarak bu oluyor... Hikayat... Evindeki çalışma masasından sesleniyordu dünyanın kalanına ülkenin önemli... Devamını oku

Spor salonundan çıktı siyah sweetinin kapüşonunu başına geçirdi kulaklığını taktı yürümeye başladı Içi sıkıldığında canı sıkıldığında hep böyle yapardı. Çevresindekilerin aksine Depresif tavırlar sergilemez adım atardı, iyi bir hayatı vardı evi arabası kariyeri ve... Devamını oku

Bir deniz sahili kasabasında, mavi panjurlu bir evin bahçesinde, kara incir ağacının altında başlıyor her şey. Ama bu kez sadece bir an değil, içinden kopup gelen bir dönüş gibi; insanın kendine geri yürüyüşü gibi. Sabah.... Devamını oku

Kasaba o sabah, sanki uykudan değil de eski bir hatıradan uyanmış gibiydi. Minareden yükselen sabah ezanı, dağların yamaçlarına çarpıp soluyor, sonra sessizlik, ince bir duman gibi kasabanın üstüne çöküyordu. Güneşin doğuşuyla birlikte dut ağacının gölgesi avluya... Devamını oku

Bu yazımda herkesin diline doladığı o cümleyi kullanmayacağım, “eski bayramlar kalmadı…” çünkü bayramlar eskimedi, bayramlar değişmedi, eskiyen biz olduk. Yazı bugün mü yayınlanır yarın mı bilmiyorum ama ne zaman okunursa okunsun şimdiden en içten dileklerimle bu yazıyı... Devamını oku

"Çocukluk, insanın hiçbir yere sığmayan tek vatanıdır; bazen bir kapı eşiğinde, bazen bir çift kırmızı pabuçta bekler durur..." ​Ben... Devamını oku

Kiraz mevsimi geldiğinde… Hep bir hüzün iner üstüne dünyanın. Hep bir isyan, bir tutam hırçınlık, bir avuç sessiz öfke... Hep bir eksiklik… Ve hep yedi yaşındaki o çocuk. Kirazların... Devamını oku

Tarihler, zaferler, kahramanlıklar… İnsan dinliyor, biraz duruluyor, sonra hayat kaldığı yerden devam ediyor.Belki de mesele tam burada başlıyor. Çanakkale Zaferisadece kazanılmış bir savaş değil; zor zamanlarda nasıl durulacağını hatırlatan bir iz. On beş... Devamını oku