Sabahın ilk ışıklarıyla uyanan bir kuşun sesi, toprağın üzerine düşen çiğ tanesi, rüzgârın yapraklara fısıldadığı bir sır… Doğa her gün bizimle konuşur aslında, ama biz çoğu zaman duymayız. Beton duvarların, gürültülü caddelerin arasında, yaşamın en saf melodisini... Devamını oku
Oysa biz, sen ben hepimiz yani, zamanın penceresi önünde duran ölülerdik. Sağalmayan her yaramızda saatler kısık sesleriyle geri dönülmez dakikalar kazırken ömrümüze gönül koyduğumuz her akşam da görünmez... Devamını oku
Geçen gün bir sohbet arasında bir yakınım,- sen hep eskiyi ahlak bakımından övüyorsun, günümüz de ahlak bitti diyorsun ama ,masalların bir çoğunda platonik yasak aşklar, yalanlar dolanlar, kırk haramiler... Devamını oku
Hayat, kimi zaman beklenmedik bir şekilde, bazen de kendisini tekrar ederek geçer. Zaman geçtikçe, tıpkı sonbaharda yaprakların solması gibi, biz de renklerimizi kaybederiz. O neşeli anlar, sevinçler, umutlar birer birer solup gider ve geriye bir hüzün, bir... Devamını oku
Bir kaç gündür hayatımı daha doğrusu yanlışlarımı sorguluyorum. Ben karınca incitmem diyen insanlardanım sanıyordum ama değilmişim maalesef. Sokak kedilerini köpeklerini beslemek, bahçene giren yavru yılana günlerce süt vermek, annesi babası ölen küçük... Devamını oku
Selam yeniden, Hatırlayanınız vardır... Devamını oku
Önceki yazılarımdan birinde 'iyi... Devamını oku
Güven duymak insanı nasıl da huzurlu ve özgür kılar. Çevrendeki herkesten şüphe duyarak yaşamak tam bir kabus değil mi. Hep diken üstünde, hep aportta, hep bir kötülük bekleyerek… Sonu paranoya bu işin. Ama neden engelleyemez bazı insanlar... Devamını oku
Hadi size bir matematik sorusu, rakamları toplayın bakalım kaç ediyor? Adana... Devamını oku
İnsan denenin bu şamar oğlanı merakı beni delirtecek. Deşarj yöntemlerinin en beteri sanırım. Zorbalık ve şiddet de barındırıyor içersinde, hatta sapkın bir tatmin arzusu… Bana Mazlum’u getirin repliği, bir komedi filmindeki egzajere edilmiş bir duygu durumunu yansıtmıyor... Devamını oku