Altmışlı yetmişli yıllarda çocukluğumuzun geçtiği mahallemiz de herkes birbirini tanırdı. samimiyet olmasa bile kimlerin akrabası, gelini ,kardeşi , kızı oğlu, bilinirdi. Akşam üstleri komşular bir araya gelir ortaklaşa hazırlanan... Devamını oku
Bazı adımlar vardır ki ayak sesi değil, anıların fısıltısıyla duyulur. O... Devamını oku
Ben _DistuRbed_ Düzüm! Bildiğin düpedüz bir adam. Hatta kadın erkek ayrımına... Devamını oku
Geçmişin Sesi: Kırıldım. Hem de en içten yerimden, en çok... Devamını oku
Gençlikte ,aşktı meşkti, sevgiydi falan filandı bir bakıyorsunuz yıllar geçivermiş...Yaşlar almış başını gitmiş...Üzüldüğümüz ,sevindiğimiz ne varsa hepsi ne boş işlermiş deyip pişmanlıklar yaşanmaya başlanıyor .Herkeste böyle olmaya bilir ama eski... Devamını oku
Yağmurlu bir İstanbul gününde, bir kitapçının rafları arasında rastlaştılar. Aynı kitaba... Devamını oku
İnsanın iç dünyası bir ormandır: dalları birbirine dolanmış, yol iz bilmeyen bir sessizlik ormanı. Bu ormanda her karar anı, bir yol ayrımıdır. “Buradan mı gideyim, yoksa diğerinden mi?” diye fısıldar iç ses. Ama esas soru, hangisi... Devamını oku
Belediye plajı evimize elli mt var yok. Yazın denizde yüzenlerin kumda oynayanların bağırışları falan evimizin içinden duyuluyor. Eh arada bizde gidiyoruz. Gelenlerin çoğu pikniğe gelir gibi sepetler dolusu yiyecek içecek getiriyorlar sofralar... Devamını oku
(Çok öncesi... Devamını oku
Bitişin Sessiz Hali: Yarım Kalmak Bazı hikâyeler bitmez, sadece bir yerde susar. Ne bir veda vardır ne de açık bir kapanış. Ama işte tam da bu belirsizlik, bir ayrılığın bıraktığı izden çok daha fazla... Devamını oku