Spor salonundan çıktı siyah sweetinin kapüşonunu başına geçirdi kulaklığını taktı yürümeye başladı Içi sıkıldığında canı sıkıldığında hep böyle yapardı. Çevresindekilerin aksine Depresif tavırlar sergilemez adım atardı, iyi bir hayatı vardı evi arabası kariyeri ve... Devamını oku
Bir deniz sahili kasabasında, mavi panjurlu bir evin bahçesinde, kara incir ağacının altında başlıyor her şey. Ama bu kez sadece bir an değil, içinden kopup gelen bir dönüş gibi; insanın kendine geri yürüyüşü gibi. Sabah.... Devamını oku
Kasaba o sabah, sanki uykudan değil de eski bir hatıradan uyanmış gibiydi. Minareden yükselen sabah ezanı, dağların yamaçlarına çarpıp soluyor, sonra sessizlik, ince bir duman gibi kasabanın üstüne çöküyordu. Güneşin doğuşuyla birlikte dut ağacının gölgesi avluya... Devamını oku
Bu yazımda herkesin diline doladığı o cümleyi kullanmayacağım, “eski bayramlar kalmadı…” çünkü bayramlar eskimedi, bayramlar değişmedi, eskiyen biz olduk. Yazı bugün mü yayınlanır yarın mı bilmiyorum ama ne zaman okunursa okunsun şimdiden en içten dileklerimle bu yazıyı... Devamını oku
Çok zaman kendimi dobrayım diye nitelerim ama aslında ben onulmaz bir patavatsızım .Kusurumu artık net olarak biliyor ve düzeltmeye çalışıyorum, bu yaştan sonra ne işe yarayacaksa :))Yüzünü hiç görmediğim ara sıra ,telefonla konuştuğum uzaktan bir yakınım misafirim... Devamını oku
"Çocukluk, insanın hiçbir yere sığmayan tek vatanıdır; bazen bir kapı eşiğinde, bazen bir çift kırmızı pabuçta bekler durur..." Ben... Devamını oku
Kiraz mevsimi geldiğinde… Hep bir hüzün iner üstüne dünyanın. Hep bir isyan, bir tutam hırçınlık, bir avuç sessiz öfke... Hep bir eksiklik… Ve hep yedi yaşındaki o çocuk. Kirazların... Devamını oku
Tarihler, zaferler, kahramanlıklar… İnsan dinliyor, biraz duruluyor, sonra hayat kaldığı yerden devam ediyor.Belki de mesele tam burada başlıyor. Çanakkale Zaferisadece kazanılmış bir savaş değil; zor zamanlarda nasıl durulacağını hatırlatan bir iz. On beş... Devamını oku
“Ne hoş bir güzelliği vardır; hafif adımlarla dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşamı seçenlerin. Virginia Woolf İnsan, hayat yolculuğunda bazen ağır adımlarla, bazen de Woolf’un dediği o "hafiflikle" ilerlemeyi öğreniyor. En büyük... Devamını oku
Bir zamanlar iki kalp vardı. Aynı ekrana düşen bir bildirimle günleri aydınlanan, aynı mesajla geceleri tamamlanan iki kalp. Sabah uyanıldığında ilk refleks, telefonun kilidini açmaktı. Parmaklar sanki ezbere yazıyordu o kelimeyi: “Günaydın.” O... Devamını oku