Gözlerinin altındaki morlukları kapatmak için sürdüğü kapatıcının markasını hatırlamıyordu ama kokusu, altı yıl önceki amfi koridorunda tırnaklarını yerken burnuna gelen o ucuz kimyasal kokunun aynısıydı. O zamanlar edebiyat okuyordu. Şimdi edebiyat, masalarda erkeklerin kendilerini olduğundan daha derin göstermek için kullandıkları bir kelimeden... tamamını oku

Onu ilk bakışta tanımlamak kolay değildi. Çünkü kendisini anlatmaya çalışan kadınlardan değildi. Kalabalıkların içinde sesini yükseltmez, bulunduğu yere hükmetmez, varlığını öne sürmezdi. Dikkatini gerçekten veren birinin fark edebileceği sessiz ve dingin bir aydınlık taşırdı. Yanından geçenler onda ölçülü bir zarafet, kendine... tamamını oku

İzmir – Karşıyaka, 2024 sonbaharı… Göz, yalnızca görmez, sessizce biriktirir. Bir şehrin akşamüstü siluetini, martı kanadından kopan beyazlığı, söylenmeyen bir hüznün gölgesini... İnsan bazen baktığını unutur, ama göz, içine aldığı hiçbir şeyi unutmaz. Çünkü o, dünyaya açılan... tamamını oku

Kütahya’nın eski mahallelerinden birinde, duvarlarla çevrili küçük bir avlunun içinde yaşayan İhsan, babadan kalma marangozhanesinde sabahlara kadar çalışırdı. Evlerin gölgesinde, demirle ahşabın birlikte yaşlandığı sokaklar boyunca, geçmişin uğultusu zaman zaman rüzgârla sürüklenip dükkânın içine süzülürdü. Ayak tabanında, bir kıvılcım gibi sızlayan... tamamını oku

Denizli’nin Ağustos sıcağı, şehrin üstüne çekiç gibi inmişti. Asfaltın kenarındaki akasya ağaçları bile yapraklarını kıpırdatmaya üşeniyor, uzaktan görünen Honaz Dağı’nın etekleri ince, buğulu bir örtüye bürünüyordu. Sanki hava, insanın üzerine ağır bir battaniye gibi seriliyor, nefes almak bile tembelleşiyordu. İşte... tamamını oku

Urfa sıcağının bile damlara ulaşamadığı o geç yaz gecesinde, gözlerden ustalıkla saklanan bir misafir sokuldu aralarına. Ne sesi vardı ne gölgesi. Yalnızca bir anlık, neredeyse duyuların bile algılayamayacağı kadar hafif bir titreşimle geçti havadan. Kumun altından gelen bir sır gibi, sezilmeyen,... tamamını oku

Kıştı. Ama öyle sıradan bir kış değil. Bir tür içe doğru büyüyen, içe doğru kararan bir kış. Gri gökyüzü, okulun bahçesine çöken donuklukla aynı renk giyinmişti sanki. Üçüncü sınıftalardı. On beş tatil yaklaşmış, sınıf öğretmeni, süslü çantasından çıkardığı kitap listesini sessizce... tamamını oku

Sıcak bir yaz günüydü. Hava, insanın nefesini ağırlaştıran bir yoğunlukla çökmüştü. Dr. Kolombo o sabah sağlık ocağının demir kapısından farkında olmadan sol ayağıyla içeri girdi. Böyle şeylere dikkat ederdi aslında. Ama o gün etmedi. Üzerinde durmadı. Doğrudan odasına geçti. Oda,... tamamını oku

Tıp fakültesini kazanması, bir hedefin sonucu olmaktan çok, hayatın onu oraya bırakması gibiydi. Ne hevesle başlamıştı ne de vazgeçmeyi düşünmüştü. Dokuz yıl sürdü o yolculuk. Kimse neden uzattığını sormadı. O da anlatmadı. Bazen Kadıköy vapuruna binip denizi izlemek bir dersten... tamamını oku

Geceler, o evin içinde ağır ağır yürürdü. Rüzgâr, pencerelerin aralığından sızar, ocaktaki közlerin üzerine usulca dokunur, dumanı masal gibi evin tavanına asardı. O dumanın içinde yumuşak, sıcak, biraz da uykulu, uğultulu bir ses duyulurdu. “Uyu artık yavrum.... tamamını oku