Bir deniz sahili kasabasında, mavi panjurlu bir evin bahçesinde, kara incir ağacının altında başlıyor her şey. Ama bu kez sadece bir an değil, içinden kopup gelen bir dönüş gibi; insanın kendine geri yürüyüşü gibi. Sabah. Henüz gün doğmamış. Gökyüzü,... tamamını oku

Bu yazımda herkesin diline doladığı o cümleyi kullanmayacağım, “eski bayramlar kalmadı…” çünkü bayramlar eskimedi, bayramlar değişmedi, eskiyen biz olduk. Yazı bugün mü yayınlanır yarın mı bilmiyorum ama ne zaman okunursa okunsun şimdiden en içten dileklerimle bu yazıyı okuyan ya da okumayan herkesin... tamamını oku

Bir zamanlar iki kalp vardı. Aynı ekrana düşen bir bildirimle günleri aydınlanan, aynı mesajla geceleri tamamlanan iki kalp. Sabah uyanıldığında ilk refleks, telefonun kilidini açmaktı. Parmaklar sanki ezbere yazıyordu o kelimeyi: “Günaydın.” O tek kelime bütün günün ağırlığını... tamamını oku

Hayatına biri girer. O an kalbin hızlandığını sanırsın. Her şeyin bir anda değiştiğini, kaderin kapıyı çaldığını düşünürsün. Oysa ilk kıvılcım çoğu zaman kalpte değil, beynin derin bir köşesinde doğar. Bir bakış, bir ses, kısa bir an… Beyin o sinyali gönderir, kalp ritmini... tamamını oku

Bir insanın dinlediği müziği çoğu zaman sadece bir zevk meselesi olarak adlandırıyoruz, değil mi? Ve ardından zevkler ve renkler tartışılmaz diyerek ekliyoruz.Ama konuya biraz farklı bir açıdan bakmayı denesek? Bazen dinlediğimiz müzik; geçmişimizin, yaşadıklarımızın ve hatta çocuklukta içimize attığımız duyguların bir yansıması... tamamını oku

Çocukken… çocukken diyorsam on yedi yaşlarındayken, sorduklarında kaç yaşındasın? diye hep yirmi derdim. On sekizimde de yine yirmi. Sanki o yaşa varırsam önümde bir kapı açılacakmış gibi. Sanki yirmi olunca bir anda büyüyecekmişim gibi. Beklediğim bir yaştı o. Gözümde büyüttüğüm bir eşik.... tamamını oku

Mustafa Amca, namı diğer Koca Mustafa, seksen yaşındaydı. Üç erkek çocuk babasıydı. Ömrü çalışmakla, sustuklarını içine atmakla geçmişti. Eşini, hayat arkadaşını kaybedeli tam on yıl olmuştu. Koskoca on sene. Başlarda günleri saymıştı. Sonra aylar birbirine karışmıştı. Şimdi ise zaman, takvimden değil, sabahlardan... tamamını oku

Bu mektubu yazmak için çok bekledim. Ne zaman başına otursam kelimeler yarım kaldı. Ellerim durdu, boğazım düğümlendi. Bazı cümleleri yazmak cok zor geliyor baba. En çok da seni anlatırken susmak istiyorum ama bu sefer susmuyacagim... Zaman zaman sana kızıyorum.... tamamını oku